|
چونان صافت می بینم ای محبوب
که گویی بیرون از زمان بزرگ شده ای
اگر عشق نازنین تو دگر بار به پاکی ام باز نگرداند
تا چون دو شاخه درخت با عشق آشنا شویم
چون دو ستاره همسایه
چون دو موج همزاد
چون دو بال مرغ دریایی نرم اندام
آنگاه از هم جدا نخواهیم شد
در یک راه با همدیگر خواهیم بود
|