اگر احساس خلا ء می کنی، زندگی ات را سرشار از عشق کن.

عشق بورز، هر قدر که می توانی.

عشق بورز به آن کس و آنچه که می توانی.

فقط همواره عشق بورز و محبت کن

واز این بابت اندیشه ای به خود راه مده،

زیرا نفس کار عشق است.

اگر به مهر و محبت تو پاسخی داده نشد،

غم به دل راه مده.

پاداش عشق، عشق است.

"آمادئو نروو"

Wenn dein Leben leer ist, fülle

Es mit Liebe. Liebe, so gut du kannst

Liebe, wen du kannst

Liebe was du kannst. Aber liebe immerfort

Mach dir keine Gedanken über

Deine Gründe, den Liebe ist

Selbstzweck. Sei nicht trauring

Weil deine Zuwendung nich

Erwidert wird

Die Liebe ist sich selbst Lohn genung

“Amado Nervo”

 بزار تنها باشم

 تنها بميرم

 ديگه از دردو غم

 آروم بگيرم

 برم پيدا کنم

 يه جاي خلوت بشينم

 اشک بريزم

 تا قيامت

 برو اي دل بخواب

 که وقت خوابه

 سلام تو

 هميشه بي جوابه

  از من نصيحت

 اگه عاشق بشي

 خونت خرابه

 چرا ای دل

 تواينقدر

سربه زيری

 به دام

 اين و اُون

 هردم اسيری

 چرا گول مي خوری

با يه اشاره

سحرشدی

 توهنوز

چشمات بيداره

هيچ بهانه ای

 زيباتر از

 چشمانت

 برايم نيست

دوستی همیشه اتحاد بخشی از مغز با بخشی دیگر است؛

انسان ها، در این محل ها پیمان دوستی می بندند

جرج سنتایانا

فیلسوف آمریکایی

Friendship is almost always the union of

A part of one mind with a part of another

People are friend in spots

George Santayana

American philosopher

دوستی های روحانی ماننده پرده ای هستند

 که از قلب محافظت می کنند

سوزان جفرز

سخنران آمریکایی

Soul-friendships are

The safety net of the heart

Susan Jeffers

American lecturer

    I am a paper

You can write your feelings

Use me to absorb your tears

But don’t throw me after use

Because when you feel cold

I'll burn myself to keep you warm

عاجزترین مردم.........1

أعجَزُ الناس مَن عَجَزَ عَن إکتِسابِ الإخوان،

وَ أَعجَزُ مِنهُ مَن ضَیَعَ مَن ظَفِرَ بِه مِنهُم.

ناتوانترین مردم کسی است که از به دست آوردن دوستان عاجز باشد

و ناتوانتر از او کسی است که دوستی را پیدا کند و او را از دست بدهد.

بخشش به اندازه........2

کُن سَمَحاً وَ لا تَکُن مُبَذِّ راً، وَ کُن مُقَدِّراً وَ لا تَکُن مُقَتِّراً.

بخشنده باش نه اسرافگر! حسابگر باش نه ممسک و خسیس!

پیروزی........3

اَلظَّفَرُ بِالحَزمِ، وَ الحَزمُ بِاِ جالَةِ الرَّأیِ،

 وَ الرَّأیُ بِتَحصینِ الأسرارِ.

پیروزی با حسابگری است و حسابگری باکوشش فکر،

 و فکر با راز داری.

گذشت...........4

أَولَی النّاسِ بِالعَفوِ أَقدَرُهُم عَلَی العُقوبَةِ.

شایسته ترین مردم برای عفو و بخشیدن،

 تواناترین آنان به کیفر دادن است.

قناعت...........5

اَلقَناعَةُ مالٌ لا یَنفَدُ

قناعت ثروتی است که تمام نمی شود.

حافظ

از امام صادق (ع) سوال شد. آیا پیامبر (ص) با کسی مزاح می کرد؟ فرمودند: خداوند پیامبر (ص) را همراه با رأفت و مهربانی کامل برانگیخته است. از جمله رأفت و مهر آن حضرت این بود که با اصحاب خود مزاح می کرد تا عظمت و بزرگی وی مانع نشود که نیازهای خود را بازگویند.

پیامبر (ص) از سه چیز دوری می نمود: جدال, پر حرفی و سخن بی فایده و نسبت به مردم از سه چیز پرهیز می کرد سرزنش کردن, عیب گفتن و تجسس کردن.

حضرت محمد (ص) همواره از پروردگار می خواست که او را با آداب خوب و اخلاق نیک زینت بخشد و در دعای خود می گفت: خدا یا اخلاق مرا نیک گردان و از اخلاق بد دور سازم.

مکن ای صبح طلوع

ای کاش یه دونه ازاین شمع ها توخرابه کنار رقیه(س) بود...

محرم آمدی جانم فدایت

فدای سرور آزاده هایت

محرم آمدی با دست خالی

بگریانم به شرح و بسط حالی

ندانم ماهی یا آهی و یا دشت

ندانم آنچه دیدی آنچه بگذشت

محرم آمدی باچشم حیران

ندانم شاد باشم یا پریشان

محرم دیدی آن سرو چمن را؟

درآغوش سمن آن یاسمن را؟

بگو از باغبان ولاله هایش

از آن آلاله های با صفایش

بگو از چشمه جوشان بینا

بگو از نهر آب باغ مینا

بگو از ساقی گردونه عشق

سبو بشکستگان تشنه عشق

محرم اشکهایم در کمین است

زروی تشنگانت شرمگین است

بگو از شمع و گل پروانه داری

بگو از آتش و پروا نداری

بگو از قهر و سوز روزگاران

بگو از ظهر روز تیر باران

بگو از شب بگو از تکنوازی

از آن شیرانه روزی شبنمازی

محرم سینه ام را نای آه نیست

محرم رخ متابان از نهانم

مکن پنهان سرشک از دیدگانم

چه دیدی در فراخ دشت و گلزار؟

چه دیدی از دلارام و دلازار؟

بگو از ماورای داغی روز

بگو از آن تمنای جگرسوز

گل وگلبرگ شاداب جوانی

چگونه می سرودند با کمانی؟

بگو از صحنه فریاد و گرداب

زخشم و زخم و خاک وخون و مرداب

ز اسب و تاخت و تاز تازی مست

ز گرد و خاک و انبوه سر و دست

بگو از ظلم حکام پلیدی

زخفاشان و خصم هر سپیدی

رشادت های مردان سلحشور

بخون آغشتگان راهی نور

شکوه فجر از خون ها دمیده

طلوع منطق سرخ و سپیده

بگو از آن سر در سرفرازی

هنر های زمان عشقبازی

از آن خورشید که از صحرای خاکی

ببار آورد جهان تابناکی

از آن مهپاره ها و نیلگونی

از آن گلگونه ها و سرنگونی

بگو از بلبل خوشخوان مولا

بگو از کاروان یاس و عذرا

بلند آوازه صبر و غریبی

بزرگ افشاگر مردم فریبی

از آن سر بر حریفان کمانگیر

از آن سر در گریبان و زمین گیر

از آن سر در تنور شرک نانی

از آن سرمشق جان و دار فانی

بگو از آن سرود کاروانی

کربلا

یا حسین

بهار اشک و فصل غم و اندوه فرا می رسد

 و خاطره ی مصیبت عظیم,

  فاجعه کربلا و  حماسه عاشورا

  بار دیگر در پس خاکستر قرنها

در دلهای اهل ایمان شعله ور می شود

بیایید ای پروانگان عاشق

خود را با آواز بلبلان بی دل بزنید

 و با کاروان اشک

قافله ی عشق را تا

معراج شهادت بدرقه کنید

این چه عشقی است که در جنگ حسین

سر داد ولی نماز را ترک نکرد

حضرت محمد (ص) فرمود: از سنت است که هرگاه عده ای به سفر می روند توشه و خوراک خویش را با خود بردارند زیرا این کار سبب دل خوشی و نیکی اخلاق آنان می گردد.

از یکی از اصحاب پیامبر (ص) پرسیده شد محبوب ترین هدایا نزد آن حضرت چیست؟ پاسخ داد: آن حضرت علاقه عجیبی به عطریات دارد.

امام صادق (ع) فرمود: پیامبر (ص) هیچ گاه فقیری را از خود نراند. اگر حضرت چیزی نزد آن حضرت بود به او می داد و اگر چیزی نداشت می فرمود: پروردگار برساند.