شهادت حضرت علی (ع) را به همه شیعیان آن حضرت تسلیت عرض می کنیم

  بر سر در بهشت خدا حک شده چنين              بختش بلند هر که گرفتار حيدر است

                                            **********

دل را ز شرار عشق سوزاند علي(ع)                 يک عمر غريب شهر خود ماند علي(ع)

وقتي که شکافت فرق او در محراب                     گفتند  مگر  نماز  مي خواند علي(ع)

روزی پیامبر اکرم (ص) از راهی عبور می کرد. در راه شیطان را دید که خیلی ضعیف و لاغر شده است. از او پرسید: چرا به این روز افتادی؟ گفت: یا رسول الله از دست امت تو رنج می برم و در زحمت بسیار هستم. پیامبر فرمودند: مگر امت من با تو چه کرده اند؟

گفت: یا رسول الله، امت شما شش خصلت دارند که من طاقت دیدن و تحمل این خصایص را ندارم. اول اینکه هر وقت به هم می رسند، سلام می کنند. دوم اینکه با هم مصافحه –دست دادن- می کنند. سوم اینکه هر کاری را که می خواهند انجام دهند « انشاء الله»  می گویند. چهارم از این خصلت ها آن است که استغفار از گناهان می کنند. پنجم اینکه تا نام شما را می شنوند، صلوات می فرستند و ششم آنکه ابتدای هر کاری «بسم الله الرحمن الرحیم» می گویند.

صلوات بر محمد و آل محمد

امشب سر مهربان نخلى خم شد،،،

در كيسه نان بجاى خرما غم شد

 در كنج خرابه ها زنى شيون كرد ،،،

 همبازى كودكان كوفه كم شد..

چون نامه جرم ما به هم پیچیدند
بردند به دیوان عمل سنجیدند
بیش ازهمگان گناه مابود ولی
ما را به محبت علی(ع)بخشیدند

یا رب ز تو امروز عطا می طلبم
هشیاری و بخشش خطا می طلبم
مقبولی روزه و نماز و طاعات
از درگه لطفت به دعا می طلبم

A color of action and of power to countless cultures.

Orange-transcending the brilliance of yellow-ignites with the full  energy of the sun.

Transforming and enlivening it radiates health and happiness.

این رنگ که برای مردمانی بی شمار نشان برخواستن و توانستن است، در تابندگی از زرد پیشی می گیرد. بر گرده ی آفتاب  مینشیند و آتش به پا می کند. دگرگونه می سازد جانی دوباره می بخشد و بهروزی و شادکامی می پراکند.

ذره ای نمک به من می دهی

بر گرفته از دریایی نا پیموده

قطره ای از باران تو می دهم

از سرزمینی که هیچکس در آن نمی گرید

بايد نگاهي به عقب بيفكنيم .

شايد شكستن حريمي – كنايه ي گزنده اي – دورافتادگي ازترحمي –

 دست ردزدن به سينه اي – ستيزنابرابري و

حسادت تنگ نظرانه اي ديدارمان رابراي خودمان نيز

 تاب نياوردني كرده است .

ليكن اين رنج و خلوت خود مبارك است وخبرازمعنويتي نهفته دارد .

خطاهاي بشري اول رهگذر – بعد ميهمان وچندي نمي گذرد

 كه صاحب خانه مي شوند .

بي خورشيدترين زمستان هستي فرامي رسد .

زيراجهان بازتابي ازخودماست .